امروز : 23 مرداد 1397

به افتخار انسانیت، روز بین المللی نلسون ماندلا

تخریب و نابودی آسان است، قهرمانان کسانی هستند که صلح و آبادانی را به ارمغان می آورند. نلسون ماندل
به افتخار انسانیت، روز بین المللی نلسون ماندلا

به گزارش سایت گزارشگر، تلاش برای احقاق حقوق انسان ها و حمایت و حفاظت از حقوق بشر، وسعت قلب و شجاعتی می طلبد که در هر کسی پیدا نمی شود. تاریخ گواه مردان و زنانی است که برای احقاق حقوق انسان کوشیده اند اما نامی از ایشان بر جای نمانده است.

شاید بتوان مدعی بود که معدود شجاع دلانی در سرزمین های آدمیت خویش برای پاسداری از هویت و کرامت ذاتی انسان ها تلاش کرده اند، این مردان و زنان بزرگ شاهدان عینی مصائب و رنج های ملل مظلوم و در بند و شقاوت و قلدری حاکمان ظالم بوده اند.

تاریخ بشریت از ابتدای خلقت تاکنون نام این راد مردان و شیرزنان را در خود جای داده است، اگرچه ممکن است که حافظه ملل در آن مخدوش باشد.

رهبران نجات بخش انسان ها همان پیامبران دیرین الهی بر زمین اند، کسانی که می کوشند انسانیت و کرامت ذاتی انسان را حتی در مقیاس شمعی کوچک همواره زنده نگاه دارند.

در میان بزرگانی که در دوران معاصر زیست کرده اند نام «نلسون ماندلا» به افتخار برچیدن نظام آپارتاید جاودانه شده است.

نلسون رولیهلاهلا ماندِلا (زاده ۲۶ تیر ۱۲۹۷ برابر با ۱۸ ژوئیه ۱۹۱۸ - درگذشته در ۱۴ آذر ۱۳۹۲ برابر با ۵ دسامبر ۲۰۱۳) نخستین رئیس جمهور آفریقای جنوبی بود که در انتخابات دموکراتیک عمومی برگزیده شد. وی پیش از ریاست جمهوری از فعالان برجسته مخالف آپارتاید در آفریقای جنوبی و رهبر کنگره ملی آفریقا بود. او به خاطر دخالت در فعالیت‌های مقاومت مسلحانه مخفی محاکمه و زندانی شد. مبارزه مسلحانه، برای ماندلا، آخرین راه چاره بود؛ او همواره پایبند به عدم توسل به خشونت بود.

 

نلسون ماندلا در زمان دستگیری خود، در سال ۱۹۶۲، عضو برجسته کمیته مرکزی حزب کمونیست افریقای جنوبی بود. فقط پس از درگذشت او بود که حزب کمونیست همزمان با کنگره ملی آفریقا این حقیقت تاریخی را اعلام کردند.

پس از آنکه حزب ملی‌گرا که اکثریت اعضای آن را آفریکانسهای طرفدار سیاست جدایی نژادی آپارتاید تشکیل می‌دادند در انتخابات ۱۹۴۸ پیروز شد، ماندلا در مخالفت کنگره ملی آفریقا در سال ۱۹۵۲ و مبارزات کنگره خلق در سال ۱۹۵۵، که اتخاذ منشور آزادی توسط آن برنامه بنیادین آرمان ضد آپارتاید را فراهم می‌کرد نقشی اساسی داشت. در این زمان، ماندلا و همکارش اولیور تامبو شرکت حقوقی ماندلا و تامبو را مدیریت می‌کردند، و خدمات حقوقی رایگان یا ارزان قیمت در اختیار آن دسته از سیاهانی که قادر به برخورداری از نمایندگی قانونی نبودند قرار می‌دادند.

ماندلا که در آغاز طرفدار مبارزه عمومی غیر خشونت آمیز بود، در ۵ دسامبر ۱۹۵۶ به همراه ۱۵۰ تن دیگر دستگیر شده، و متهم به خیانت شد. محاکمه به اتهام خیانت از ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۱ ادامه یافت، و همگی آنان تبرئه شدند. از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۹ با روی کار آمدن طبقه جدیدی از فعالان سیاه‌پوست (آفریکانیست) در شهرکها که خواستار اتخاذ تدابیر جدی‌تری علیه رژیم حزب ملی‌گرا بود، فعالیت کنگره ملی آفریقا با اختلالات زیادی همراه بود. رهبران کنگره ملی آفریقا یعنی آلبرت لوتولی، اولیور تامبو و والتر سیسولو نه تنها احساس می‌کردند که تحولات با سرعت زیادی در حال رخ دادن است، بلکه رهبری خود را نیز در خطر می‌دیدند. درنتیجه آنان در تلاش برای جلب موقعیتی بهتر از آفریکانیست‌ها بر آن شدند که موقعیت خود را از طریق اتحاد با احزاب سیاسی کوچک سفیدپوست‌ها، رنگین پوست‌ها و هندی‌ها بهبود بخشند. آفریکانیست‌ها کنفرانس منشور آزادی را که در سال ۱۹۵۵ در کلیپتون برگزار شد به باد تمسخر گرفتند. دلیل آنها برای این کار آن بود که کنگره ملی آفریقا که بیش از ۱۰۰ هزار عضو داشت در اتحادیه کنگره تنها یک حق رای داشت. در این اتحادیه چهار دبیر کل از پنج حزب حاضر از اعضای حزب کمونیست آفریقای جنوبی (SACP) داشت، که به شدت به سیاست‌های مسکو پایبند بودند.

در سال ۱۹۵۹، پس از آنکه بیشتر آفریکانیست‌ها، با حمایت مالی از غنا و پشتیبانی چشمگیر سیاسی از جانب باسوتو مستقر در ترنسوال از این کنگره جدا شده و تحت رهبری رابرت سوبوکوه و پوتالکو لبالو، کنگره پان آفریکانیست را تشکیل دادند کنگره ملی آفریقا بیشتر حمایت نظامی خود را ازدست داد. پس از قتل‌عام حامیان کنگره پان آفریکانیست، در مارس ۱۹۶۰، و تحریم کنگره پان آفریکانیست و کنگره ملی آفریقا، کنگره ملی آفریقا و حزب کمونیست آفریقای جنوبی به متابعت از جنبش مقاومت آفریقا (شورشیان لیبرال) و کنگره پان آفریکانیست پرداختند. لوتولی، که متهم به بی‌اعتنایی شده بود، به حاشیه کشانده شد، و کنگره ملی آفریقا و حزب کمونیست آفریقای جنوبی به کنفرانس فراگیر آفریقا در سال ۱۹۶۱، که تمامی احزاب در آن گرد آمدند تا به راهبرد مشترکی دست یابند متوسل شدند و در این کنفرانس ماندلا با اعلام تشکیل اومخونتو وسیزوه، که بر اساس ایرگو، نهضت چریکی یهودیان، تشکیل شده و رهبری آن را ماندلا و دنیس گلدبرگ، لیونل «راستی» برنشتاین، و هارولد ولپه فعالان یهودی حزب کمونیست آفریقای جنوبی بر عهده داشتند دعوت به مبارزه نظامی کرد.

پس از آن ماندلا پنهانی کشور را ترک کرد و با رهبران آفریقا در الجزایر و دیگر نقاط دیدار کرد. ماندلا که از پی بردن به عمق حمایت از کنگره پان آفریکانیست و عقیده عموم مبنی بر آنکه کنگره ملی آفریقا یک انجمن کوچک وابسته به قبیله خهوسا و تحت کنترل سفیدپوستان کمونیست قرار دارد شگفت زده شده بود، به آفریقای جنوبی بازگشت و مصمم شد تا بخش ملی‌گرای آفریقا را در اتحاد کنگره تقویت کند. تصور بر این است که بحث ماندلا با رهبران حزب کمونیست آفریقای جنوبی بر سر این مساله منجر به دستگیری وی در نزدیکی هوویک شد. ویلیام بلوم، یکی از کارکنان سابق وزارت امور خارجه آمریکا، گفته‌ است سازمان سیا محل اختفای ماندلا را به پلیس اعلام کرده بود. ماندلا تا فوریه ۱۹۹۰ که تلاش کنگره ملی آفریقا و مبارزات بین‌المللی با شعار «نلسون ماندلا را آزاد کنید!» منجر به آزادی وی شد همچنان در زندان باقی‌ماند. فردریک د کلرک رئیس جمهور نیز هم‌زمان دستور آزادی ماندلا، و پایان ممنوعیت فعالیت کنگره ملی آفریقا را صادر کرد.

وی در ژوئن ۲۰۰۴، در ۸۵ سالگی، اعلام کرد که از زندگی سیاسی کناره‌گیری خواهد کرد. سلامتی وی رو به وخامت نهاده بود و وی می‌خواست زمان بیشتری را در کنار خانواده‌اش سپری کند. اما وی مبارزه علیه ایدز را از این مساله مستثنی کرده بود. او در ژوئیه ۲۰۰۴، به بانگکوک پرواز کرد تا در پانزدهمین کنفرانس بین‌المللی ایدز سخنرانی کند. پسر او، ماکگاتو ماندلا، در ۶ ژانویه ۲۰۰۵ در نتیجه ابتلا به ایدز درگذشت و بدین گونه ماندلا برای همیشه ماندگار شد.

روز 18 ژوئیه هر سال همزمان با زادروز نلسون ماندلا در سال 1918، به عنوان روز بین المللی وی نام گذاری شده است. بنیاد نلسون ماندلا برای بزرگداشت این روز، «67 دقیقه» را برای کمک به دیگران در نظر گرفته است. علت انتخاب این میزان از زمان بدین سبب است که نلسون ماندلا، 67 سال از زندگی خود را به عنوان وکیل مدافع حقوق بشر، زندانی وجدان، ارمغان آور صلح در عرصه بین المللی و نخستین رئیس جمهور برگزیده دموکراتیک در آفریقای جنوبی، صرف خدمت به بشریت نموده است.

در نوامبر سال 2009 میلادی، مجمع عمومی سازمان ملل متحد، 18 ژوئیه هر سال را به عنوان روز بین المللی نلسون ماندلا نام گذاری کرد تا به فرهنگ صلح و آزادی کمک کرده باشد.

قطعنامه 13/64 ارزش ها و تلاش های نلسون ماندلا را برای خدمت به بشریت، به ویژه در هنگام مخاصمات مسلحانه، تبعیض های نژادی، برابری جنسیتی، حقوق کودکان و سایر گروه های در معرض خطر و همچنین ارتقای جوامع فقیر و توسعه نیافته به رسمیت شناخت.

از زمان تصویب 18 ژوئیه به عنوان روز بین المللی نلسون ماندلا، همه ساله مردمان سراسر جهان از سوی بنیاد نلسون ماندلا به انجام اقدامات انسان دوستانه دعوت می شوند. 67 دقیقه از زمان هر فرد مصادف با یک سال از عمر ماندلا می تواند صرف حرکت کوچکی برای همبستگی با انسانیت و حرکت جهانی به سمت نیکی ها شود.

کارکنان سازمان ملل در سال های گذشته، به مناسبت این روز اقدامات مختلفی از جمله بازسازی خانه های تخریب شده در اثر طوفان شن، تامین تجهیزات مدارس، تامین گوشت برای سالمندان، کمک به پرورش گاه ها و ... را به انجام می رساندند.

در سال 2014 میلادی کارکنان سازمان ملل در نیویورک، زمان خود را صرف جمع آوری زباله ها از سطح شهر، آبیاری گیاهان و .. کردند.

بنابراین می توان مدعی بود که روز بین المللی نلسون ماندلا بهانه است برای انجام اقداماتی هرچند کوچک به منظور ارتقای خدمات عمومی، خدمت به بشریت و تامین صلح و امنیت بین المللی. همان گونه که وی گفته است: «تخریب و نابودی آسان است، قهرمانان کسانی هستند که صلح و آبادانی را به ارمغان می آورند.»

اما اهمیت نلسون ماندلا تنها به واسطه اقدامات بشردوستانه یا برگزیده شدن به عنوان نخستین رئیس جمهور منتخب مردمی آفریقای جنوبی نیست، نام نلسون ماندلا با لغو رژیم آپارتاید پیوندی جاودان خورده است.

ماندلا در طول ۲۷ سال زندان، که بیشتر آن را در یک سلول در جزیره روبن سپری کرد، مشهورترین چهره مبارزه علیه آپارتاید در آفریقای جنوبی شد. گرچه رژیم آپارتاید و ملت‌های طرفدار آن وی و کنگره ملی آفریقا را کمونیست و تروریست می‌دانستند، مبارزه مسلحانه بخشی جدایی‌ناپذیر از مبارزه علیه آپارتاید بود. ماندلا پس از آزادی از زندان در سال ۱۹۹۰، سیاست صلح‌طلبی را در پیش گرفت، و این امر منجر به تسهیل انتقال آفریقای جنوبی به سمت دموکراسی‌ای شد که نماینده تمامی قشرها مردم باشد.

ماندلا پس از دریافت جوایزی در طول چهار دهه، یک چهره سرشناس دولتی بود که تا اواخر عمر خود در مورد مسائل مهم عقاید خود را ابراز می‌کرد. او را در آفریقای جنوبی اغلب تحت عنوان مادیبا می‌شناسند، این عنوان افتخاری را بزرگان خاندان ماندلا به وی داده‌اند. این عنوان دیگر مترادف با نام نلسون ماندلاست. بسیاری از مردم آفریقای جنوبی نیز به‌نشانه احترام، وی را مخولو (پدربزرگ) صدا می‌زنند. وی بنیان‌گذار بنیاد ریش‌سفیدان می‌باشد.

نلسون ماندلا در ... درگذشت.

گروه مطالعات حقوق بشر گزارشگر

نظرات

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.

آخرین اخبار