امروز : 15 آذر 1395

قانون حقوق بشر بین‌الملل و خشونت خانگی

شنبه 23 خرداد 15:13
کتاب «قانون حقوق بشر بین‌الملل و خشونت خانگی» با هدف تشریح مشکلات و مسائل درباره خشونت منتشر شد. این کتاب به ارزیابی مزیت‌های قانون حقوق بشر بین‌الملل در زمینه خشونت خانگی می‌پردازد.
قانون حقوق بشر بین‌الملل و خشونت خانگی

به گزارش سایت گزارشگر، کتاب «قانون حقوق بشر بین‌الملل و خشونت خانگی» نوشته «روناق مک کوایگ» با هدف تشریح مشکلات و مسائل درباره خشونت به ارزیابی مزیت‌های قانون حقوق بشر بین‌الملل در خصوص خشون خانگی می‌پردازد.
 

این کتاب با ترجمه مژگان امراللهی بیوکی، در هفت فصل به این مساله می‌پردازد که شاخصه‌های حامیان و مدافعان حقوق بشر برای محو خشونت خانگی چیست؟ و آیا این بخش از قانون حقوق بشر می‌تواند بر حصول این شاخصه‌ها تاثیر گذارد یا خیر؟
 
نویسنده در آغاز به تشریح خشونت خانگی در انگلستان پرداخته و می‌کوشد تا با ارائه مثال‌های علمی به واکنش دولتی، دادگاه‌های بین‌المللی در این باره بپردازد و با مشخص کردن ضعف‌ها و کاستی‌های دولتی و بین‌المللی به ارائه راهکارها و سیاست‌های حمایتی اقدام کند.
 

مشکلات بالقوه درباره کارایی حقوق بشر بین‌الملل در رویارویی با خشونت، ویژگی‌های حقوق قانونی در زمینه خشونت خانگی، علم حقوق در حوزه حقوق بشر در دادگاه‌های اروپایی، قانون حقوق بشر 1998 (آیا دادگاه‌های ایالت کینگدام با مشکل روبه‌رو شدند؟)، رویکرد هیات‌های حقوق بشر بین‌الملل درباره خشونت خانگی و اجرای بیانیه‌های هیات‌های بین‌المللی حقوق بشر در ایالت کینگدام، عنوان فصل‌های اصلی این کتاب را تشکیل می‌دهند. در پایان نیز نویسنده در فصلی با عنوان جمع‌بندی، به مواردی چون رویکرد قانونی، استفاده از بیانیه‌های بین‌المللی حقوق بشر و نکات نهایی درباره خشونت خانگی پرداخته است.
 

در صفحه 67 کتاب «قانون حقوق بشر بین‌الملل و خشونت خانگی» می‌‌خوانیم: «حامیان خشونت خانگی بر این باورند که به منظور شرح مسئله خشونت خانگی، لازم است آگاهی در این باره در جامعه افزایش یابد. مثلا «بری» می‌گوید که هنوز این دیدگاه در میان عناصر خاصی از جامعه وجود دارد. که خشونت علیه زنان در خانه در برخی شرایط پذیرفتنی است و دست کم این موضوع در میان افراد خارجی مسئله‌ای جدی نیست. در بافت ایالت متحده، گاروی می‌گوید تا حدودی جامعه از خشونت خانگی آگاهی دارد. مثلا  این موضوع مکررا به وسیله برنامه‌های تلویزیونی پوشش داده می‌شود...»
 
مترجم یادداشتی در ابتدای کتاب آورده است: «از آن‌جا که مترجم خلأ بزرگی را در مورد منابع مناسب و برجسته در حوزه داخلی و بین‌المللی در خصوص خشونت خانگی در ایران احساس می‌کرد بنابراین به نسخه اصلی کتاب حاضر در موسسه ماکس بلانک آلمان دست یافته و به ترجمه آن اقدام کرده است تا شاید بتواند قدمی هرچند ناچیز برای محو و حداقل کاهش این پدیده مذموم و ناپسند خصوصاً در جامعه ایران بردارد.»
 
«قانون حقوق بشر بین‌الملل و خشونت خانگی» را انتشارات جامعه‌شناسان با شمارگان هزار نسخه، قطع رقعی، 186 صفحه و به بهای 120‌هزار ریال روانه بازار نشر کرده است.

  • سازمان بهداشت جهانی از مطالعاتش نتیجه گرفته که در هر ۱۸ ثانیه یک زن مورد آزار قرار می‌گیرد و باردار بودن زنان هم آنها را از خشونت مصون نمی‌دارد. خشونت خانگی امری است پنهان متأسفانه در برخی کشورها به دلیل عدم حمایت از قربانیان بسیاری از این خشونتها گزارش نمی‌شود. همه جای دنیا کم وبیش زنان در معرض خشونت هستند.۳۰ تا ۳۵ درصد زنان آمریکایی مورد آزار جسمی همسران خود هستند و ۱۵ تا ۲۵ درصد آنها در هنگام بارداری مورد ضرب و شتم واقع می‌شوند همچنین از هر ده زن سه نفر توسط شوهران یا سایر مردان به قتل می‌رسند. در هند ۴۱٪ زنان در اثر آزار جسمی همسرانشان دست به خودکشی می‌زنند، در بنگلادش ۵۰٪ قتل‌ها ناشی از خشونت مردان است و در شیلی ۶۳٪ زنان مورد آزار جسمی قرار می‌گیرند.[۴]
  • در یک دهه اخیر پژوهش‌های فراوانی در مورد خشونت خانگی انجام شده که آخرین آن بررسی است که در مورد ۲۸ استان کشور انجام گرفته است. کارفرما این طرح دفتر امور اجتماعی وزارت کشور و شریک پژوهشی آن، با مشارکت امور زنان ریاست جمهوری و وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است. این گزارشی است شامل ۳۲ جلد و هر جلد شامل بیش از ۲۰۰ صفحه که در سال ۱۳۸۳ به پایان رسیده است. این پژوهش‌ها نشان می‌دهد که ۶۶٪ زنان ایرانی از اول زندگی مشترکشان تا کنون، یکبار مورد خشونت قرا گرفته‌اند با این حال میزان و انواع خشونت در استانهای کشور تفاوتهای معنا داری دارد. در این پژوهش ۲۵ مورد خشونت خانگی طبقه‌بندی شده که در این طبقه‌بندی خشونت روانی و کلامی رتبه نخست و خشونت جنسی رتیه آخر را به خود اختصاص داده است البته آمار پایین خشونت جنسی مربوط است به هنجارهای عرفی و حتی شرعی جامعه ایران درباره اظهار چنین خشونتهایی در جامعه و فرهنگ ایران، عدم حمایت از قربانیان و عدم مجازات عاملان خود زنان را به خود سانسوری وا می‌دارد و آمار درستی از میزان واقعی آن در دسترس نیست.[۵]
  • بنابه گزارشی در آفتاب نیوز به تاریخ ۰۲ مهر ۱۳۹۳، روزانه یک قتل خانگی در کشور ایران اتفاق می‌افتد. قتلهای خانگی درحالی ۳۰ درصد کل قتل‌ها را به خود اختصاص داده‌اند که در بیش از ۹۰ درصد این جنایتها از چاقو به عنوان آلت قتل استفاده شده است. دراین میان، مصرف شیشه و توهمات ناشی از آن در وقوع همسرکشی نقش مهمی داشته است.

فرزندانی که شاهد این خشونتها هستند همواره دچار ضربه‌های عاطفی می‌شوند که در زندگی آنها تاثیر بسزایی خواهد داشت. این فرزندان از اختلال استرس پس از سانحه رنج می‌برند. تمرکز خود را از دست می‌دهند و دچار بی خوابی، بی اشتهایی و تاخیر در رشد می‌شوند.

 

در مورد این فرزندان به اشتباه تشخیص کمبود محبت داده می‌شود و از آنها پرسش نمی‌شود که آیا شاهد خشونت بوده‌اند. پسرانی که شاهد خشونت پدرانشان برمادرانشان بوده‌اند به احتمال قوی خود نیز در زندگی زناشویی آینده این خشونت را باز تولید خواهند کرد. افسردگی، اعتیاد به مواد مخدر، الکل، بزهکاری و فرار از خانه در میان آنان شایع تر است؛ و در نهایت اینکه فرزندانی که شاهد خشونت جسمی و جنسی بر مادران خود هستند خود نیز می‌توانند قربانی این خشونت ها باشند.

 

 

نظرات

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.

آخرین اخبار