امروز : 24 مرداد 1397

به مناسبت روز جهانی آتش بس

یکشنبه 30 شهريور 15:36
در سال 2001 مجمع عمومی سازمان ملل متحد به اتفاق آراء قطعنامه 282/55 را به تصویب رسانید که بر اساس آن روز 21 سپتامبر به عنوان سالگرد روز بدون خشونت و آتش بس تعیین شد.
به مناسبت روز جهانی آتش بس
به گزارش سایت گزارشگر، روز جهانی آتش بس نخستین بار در قطعنامه 67/36 مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال 1981 مطرح شد. در این قطعنامه مقرر شد همه ساله در سومین سه شنبه ماه سپتامبر وضعیت صلح در جهان رصد شود، در پی آن در سال 2001 مجمع عمومی سازمان ملل متحد به اتفاق آراء قطعنامه 282/55 را به تصویب رسانید که بر اساس آن روز 21 سپتامبر به عنوان سالگرد روز بدون خشونت و آتش بس تعیین شد.
علی رغم آنکه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در اعلامیه حق مردم بر صلح، بزرگداشت سالیانه این روز را فرصت منحصر بفردی برای اجرای اهداف و اصول سازمان ملل متحد که هدف اصلی تشکیل این سازمان است، بر می شمارد، چهره واقعی جهان نشان از عدم اجرای اهداف سازمان ملل متحد در ایجاد صلح پایدار و آتش بس دارد.
21 سپتامبر سال 2014 (مصادف با 30 شهریور 1393) با شعار «حق مردم بر صلح» در حالی برگزار می شود که عملا در اقصی نقاط جهان وضعیت ملتهب و ناآرامی در جریان است. حال و هوای جنگ اسرائیل علیه غزه و کشتار وسیع مردم مظلوم و بی پناه آن دیر زمانی نیست که صدر اخبار رسانه های خبری را ترک گفته است؛ در بسیاری از نقاط جهان آتش جنگ و خونریزی شعله ور است. 
از یک سو اوکراین در منازعه میان روسیه و غرب در کش و قوس است و علیرغم اعلام آتش بس، اوضاع شکننده است. یمن از التهاب داخلی رنج می برد و در آستانه جنگ داخلی است. داعش در سوریه و عراق به جنایات جنگی فراوان دست می زند و از سوی دیگر نزاع میان چین و استقلال طلبان در هنگ کنگ ادامه دارد. لیبی نیز از جمله کشورهایی است که با درگیری های داخلی دست و پنجه نرم می کند.
بحران بوکو حرام در نیجریه، جنگ های داخلی در سودان و سومالی، بحران نسل کشی در جمهوری آفریقای مرکزی به دست آنتی بالاکاها و رشد گروه تروریستی بوکو حرام در منطقه آفریقا از دیگر بحران های جهانی است. 
همه این وقایع دهشتناک در حالی صورت می گیرد که نهادهای بین المللی حافظ و پاسدار صلح از جمله شورای امنیت سازمان ملل متحد، مجمع عمومی این سازمان، شورای حقوق بشر و نهادهای نظارتی چون صلیب سرخ بین المللی و ... هیچ یک برای احیای صلح و پاسداشت از همه اختیارات قانونی خود استفاده نمی کنند و به بیان بهتر تمام توان و ظرفیت خود را برای حل مشکلات به میدان نمی آورند.
روز جهانی صلح در حالی برگزار می شود که سایه شوم جنگ همه جهان را تحت سیطره خود درآورده و حتی کشورهایی که در امنیت نسبی به سر می برند نیز از تبعات آن در امان نیستند. سئوالی که ذهن مخاطب آگاه و بیدار امروز را به خود مشغول می دارد آن است که وظیفه نهادهای بین المللی در برون رفت از این بحران چیست و آیا اقدامات صورت گرفته توانسته است راه گشا باشد؟!
در خصوص منازعات اوکراین سکوت طولانی مدت نهادهای بین المللی و در نهایت اکتفای ایشان به صدور بیانیه سبب شد تا وضعیت مردم این کشور هر روز بحرانی تر گردد. البته ذکر این امر ضروری است که برخی موضع گیری های صورت گرفته از سوی مراجع بین المللی همچون دیده بان حقوق بشر که یکسویه روسیه را مقصر اصلی این بحران می دانستند، همگی ناشی از سیاست زدگی جوامع حقوق بشری از جمله سازمان ملل متحد است. وضعیت اسف بار مردم شرق اوکراین در هنگامه کش مکش ها، ناشی از مخاصمات سیاسی روسیه و غرب است. اقدامات نهادهای بین المللی در این خصوص نشان می دهد احیای صلح و امنیت بین المللی تابعی از سلایق و رویکردهای سیاسی است و نه مصلحت مردم قربانی خشونت و جنگ.
در قبال یمن نیز سازمان ملل متحد و سایر نهادها با تغافل از حق ملت در تعیین سرنوشت خود، اقدامات غیرقانونی دولت آن را نادیده گرفته و حتی ایالات متحده امریکا بر اعمال آن صحه گذاشته و از آن حمایت می کند. 
 از بدو آغاز به فعالیت گروه تروریستی داعش در سوریه و عراق نیز، بسیاری از ناظران بین المللی بر وقوع جنایات علیه بشریت و نسل کشی تاکید نموده و خطر گسترش این جنایات را در منطقه گوشزد کردند، با این وجود نهادهای بین المللی از جمله شورای امنیت سازمان ملل متحد در سکوت مرگباری تنها نظاره گر این جرایم بین المللی و نقض آشکار صلح و امنیت بودند؛ در تحلیل وقایع چند وقت اخیر می توان اذعان نمود که سکوت مجامع بین المللی نسبت به نقض حقوق انسانی در سوریه ناشی از رضایت ایشان بر فروپاشی دولت بشار اسد بوده است؛ در حالی که وقوع همان اقدامات در عراق به عنوان جرایم بین المللی شناخته شده است.
اگر شورای امنیت سازمان ملل متحد کشتار گسترده انسان ها در عراق توسط گروه تروریستی داعش را به عنوان جنایت جنگی تلقی نمود اما در قبال آن هرگز به راهکارهای فصل هفتم منشور ملل متحد (مقابله نظامی) توسل نجست.
به نظر می رسد ورود نظامی امریکا در مسئله داعش فارغ از مبنای حقوقی آن، بهانه ای است برای احیای چهره بین المللی خود و پیگیری منافع ملی در منطقه. عملکرد امریکا هر چه باشد، مقابله با تروریسم نیست چرا که در همین ایام برای حمایت از گروه های مخالف دولت قانونی بشار اسد در سوریه در مجلس سنا بودجه ای را به تصویب رسانده است.
درگیری های منطقه آفریقا و بحران این قاره تنها با هشدار و بیانیه سازمان ها و نهادهای بین المللی روبرو است بدون آن که نهادهای مسئول اقدام موثری برای پایان دادن به این درگیری ها و مشکلات صورت دهند.
امید است روز جهانی صلحی فرا رسد که عدالت حقیقی جهان را پر کند و هیچ دولت و ملتی طعم تلخ تبعیض، جنگ، بی عدالتی و منازعه و مخاصمه را نچشد. 
 
گروه مطالعات حقوق بشر گزارشگر

نظرات

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.

آخرین اخبار