امروز : 23 مرداد 1397

به خاطر نادیه، قربانی شکنجه در ابوغریب و به بهانه 26ژوئن

چهارشنبه 25 تير 13:16
واداشتن زندانیان به دراز کشیدن بر روی زمین و پریدن و جهیدن نظامیان آمریکایی با پوتین هایشان از روی بدن برهنه آنها، برهنه کردن زندانیان به چندین گروه و واداشتن آنها به انجام کارهای غیر اخلاقی، واداشتن زندانیا به قرار گرفتن روی یکدیگر و تشکل تپه ای از پیکرهای برهنه و عریان زندانیان به شکلی بسیار توهین آمیز، واداشتن زندانیان مرد به تن کردن لباس های زیر زنانه یا گذاشتن آن ها بر سر، متصل کردن سیم های برق به بدنهای برهنه زندانیان یا قسمت های حساس بدن و لذت بردن از تکان های ناشی از برق گرفتگی در زندانیان، بستن قلاده سگ ها به گردن زندانیان و مرتبط کردن آن به یک زنجیر و کشیدن آن ها بر روی زمین و واداشتن زندانی به ادای حرکات و صدای سگ ها،تجاوز جنسی به زندانیان زن و برهنه نمودن و گرفتن عکس از آنها در برابر خانواده و بستگان زندانی...
به خاطر نادیه، قربانی شکنجه در ابوغریب و به بهانه 26ژوئن

گزارشگر ـ زینب عاشوری: 26ژوئن روزجهان حمایت از قربانیان شکنجه است. در واقع در دسامبر سال 1997 مجمع عمومی سازمان ملل متحد به قصد حمایت از قربانیان شکنجه و مبارزه علیه عاملان شکنجه در جهان، روز26 ماه ژوئن را به همین عنوان نامگذاری کرد.

باید یادآوری کرد که اولین باری که واژه شکنجه در یکی از اسناد بین المللی مورد اشاره قرار گرفت، سال 1948یعنی تقریبا شصت و پنج سال پش بود که اعلامیه جهانی حقوق بشر توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد به تصویب رسید و در آن برای اولین بار «شکنجه» توسط جامعه بین المللی محکوم شد.

گام بعدی در این زمینه، که به درخواست و پافشاری سازمان های مردم نهاد انجام گرفت، تصویب «بیانیه حمایت از قربانیان شکنجه و نیز هرنوع رفتار بی رحمانه و غیر انسانی» بود که در سال 1975 منتشرشد.

درسال1981مجمع عمومی سازمان ملل متحد صندوقی را به قصد جمع آوری کمک های نقدی دولت ها برای مقابله با شکنجه و حمایت از شکنجه شده ها تاسیس کرد. درآمد این صندوق در اختیار سازمان های مردم نهادی گذاشته می شود که به یاری شکنجه شدگان می شتابند.

در سال 1984«کنوانسیون علیه هر نوع شکنجه و بدرفتاری ها بی رحمانه و غیر انسانی» به تصویب مجمع عمومی رسید و آنگاه سه سال طول کشید تا در سال 1987 به مرحله اجرا گذاشته شد. نهادی به نام «کمیته علیه شکنجه» که از افراد کارشناس تشکیل شده است مسئول پیگیری رعایت این کنوانسیون در جهان است. بدین ترتیب اولین گزارشگر ویژه سازمان ملل درباره شکنجه در سال 1985 شروع به کار کرد. یک کارشناس مستقل از سوی کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد در راس این کمیته گمارده می شود. و سرانجام در سال 1997مجمع عمومی سازمان ملل روز بیست و ششم ماه ژوئن را روز جهانی حمایت از قربانیان شکنجه نام گذاری کرد.

هم اکنون در111کشور جهان شکنجه اعمال می شود. هنوز حتی یک دهه از نامگذاری این روز نگذشته بود که در سال2004میلادی و پس از اشغال عراق توسط ایالات متحده آمریکا، با انتشار تصاویری از زندان ابوغریب در برنامه شصت دقیقه شبکه تلویزیونی سی بی اس آمریکا و مقاله ای در مجله آمریکایی نیویورکر به قلم سیمور هرش در مورد شکنجه وآزار زندانیان عراقی در زندان ابوغریب، نظر اذهان بین المللی به سمت شکنجه های دردناک که توسط نظامیان آمریکایی صورت می گرفت جلب شد.

 

زندانیان عراقی سخن از شکنجه هایی می برند که اعمال آن در قرن بیست و یکم توسط کشوری قدرتمند که دنیا رامخاطب نقض حقوق بشر قرار می دهد، احساس ناامنی را برای بشریت در سراسر دنیا به ارمغان می آورد.

به نمونه ای شکنجه های زندان ابوغریب اشاره می کنیم:

واداشتن زندانیان به دراز کشیدن بر روی زمین و پریدن و جهیدن نظامیان آمریکایی با پوتین هایشان از روی بدن برهنه آنها، برهنه کردن زندانیان به چندین گروه و واداشتن آنها به انجام کارهای غیر اخلاقی، واداشتن زندانیا به قرار گرفتن روی یکدیگر و تشکل تپه ای از پیکرهای برهنه و عریان زندانیان به شکلی بسیار توهین آمیز، واداشتن زندانیان مرد به تن کردن لباس های زیر زنانه یا گذاشتن آن ها بر سر، متصل کردن سیم های برق به بدنهای  برهنه زندانیان یا قسمت های حساس بدن و لذت بردن از تکان های ناشی از برق گرفتگی در زندانیان، بستن قلاده سگ ها به گردن زندانیان و مرتبط کردن آن به یک زنجیر و کشیدن آن ها بر روی زمین و واداشتن زندانی به ادای حرکات و صدای سگ ها،تجاوز جنسی به زندانیان زن و برهنه نمودن و گرفتن عکس از آنها در برابر خانواده و بستگان زندانی...

این موارد تنها چند نمونه از بی شمار انواع شکنجه در ابوغریب است که می توان به راحتی بیان کرد. در آخر تنها سرگذشت نادیه را بیان می کنیم که بی گناه دستگیر می شود و در طول چهار ماه بازداشت خود در ابوغریب روزانه ده بار مورد تجاوز نظامیان عراقی قرار می گیرد و این ثمره صلح و آرامشی بود که آمریکا بعد از صدام برای مردم عراق و به خصوص زنان و دختران به ارمغان آورد.

نادیه برای دیدن یکی ازدوستانش به خانه آنها رفته بود که نظامیان آمریکایی به بهانه یافتن سلاح به خانه آنها ریختندو پس از اینکه چیزی نیافتند همه حتی نادیه را بازداشت کردند. ناده به سلول کثفی انتقال داده می شود و برای خوش آمد گویی در اولین روز به شدت توسط یک زن مورد ضرب و شتم قرار می گیرد. تا اینکه یک لیوان آب به وی می دهند که نادیه بعد از دوروز که چشم باز میکند تمام لباس هایش پاره پاره است. در لیوان آب ماده مخدری ریخته شده بود که نادیه از هوش رفته و در حلت بیهوشی به وی تجاوز می شود.

روزهای بعد وقتی موفق به گرفتن اقرار از نادیه نمی شوند هرروز اورا مجبور به حمام کردن در دستشویی می کنند و سرانجام مورد تجاوز چندین نفر قرار می گیرد. این وضعیت تا جایی ادامه پیدا می کند که گاهی روزانه مورد تجاوزده سرباز آمریکایی قرار می گیرد.وی پس از چهار ماه آزاد می شود اما دیگر جایی در خانواده ندارد و بدون اینکه سراغ خانواده برود به عنوان خدمتکار خانه در بغداد مشغول به کار می شود.

نظرات

chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.

آخرین اخبار